Lesson 10

 

പാഠം 10: എന്റെ ഇകിഗായ് — എന്റെ ജീവിതലക്ഷ്യം

സമയം: 5 മിനിറ്റ്

ചിന്ത:

ഒൻപത് പാഠങ്ങളിലൂടെ നമ്മൾ നാല് വൃത്തങ്ങൾ ഓരോന്നായി പരിശോധിച്ചു — ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നത്, ഞാൻ മികവുള്ളത്, ലോകത്തിന്റെ ആവശ്യം, എന്റെ സേവനത്തിന്റെ മൂല്യം — അവ ജോടികളായി ഒന്നിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അഭിനിവേശം, ദൗത്യം, വിളി എന്നിവയും. ഈ നാല് വൃത്തങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കൂടിച്ചേരുന്ന ഒരേയൊരു കേന്ദ്രബിന്ദുവാണ് "ഇകിഗായ്" — എന്റെ ജീവിക്കാനുള്ള കാരണം. ഇന്ന്, മുൻപത്തെ പാഠങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കി, അവയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിച്ചേർത്ത് എന്റെ സ്വന്തം ഇകിഗായ് കണ്ടെത്താനാണ് നമ്മൾ ശ്രമിക്കുന്നത്. പൗലോസ് അപ്പൊസ്തലൻ എഴുതി — "അവന്റെ കൈപ്പണിയായ നാം സൽപ്രവൃത്തികൾക്കായി ക്രിസ്തുയേശുവിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു" (എഫെസ്യർ 2:10). നിങ്ങൾ ഇന്ന് കണ്ടെത്തുന്നത് ഒരു പുതിയ കാര്യമല്ല — ദൈവം എപ്പോഴേ നിങ്ങളിൽ ഒരുക്കിവച്ചത് തിരിച്ചറിയുക മാത്രമാണ്.

എന്റെ ഇകിഗായ് കണ്ടെത്താം:

മുൻപത്തെ പാഠങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുക:

പാഠം 3-ൽ നിന്ന് → ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നത്:

 

പാഠം 4-ൽ നിന്ന് → ഞാൻ മികവുള്ളത്:

 

പാഠം 5-ൽ നിന്ന് → ഞാൻ കാണുന്ന ആവശ്യം:

 

പാഠം 6-ൽ നിന്ന് → എനിക്ക് മൂല്യം തോന്നുന്നത്:

 

ഇവ നാലും ഒരുമിച്ച് നോക്കി, താഴെയുള്ള വാചകം പൂർത്തിയാക്കുക:

"എന്റെ ഇകിഗായ് / എന്റെ വിളി ഇതാണ് —

 

 

 

 

ചിന്തിക്കാൻ:

1. ഈ പത്ത് പാഠങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോൾ, എന്നെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പുതുതായി മനസ്സിലാക്കിയത് എന്താണ്?

 

 

 

 

2. ഈ തിരിച്ചറിവ് അനുസരിച്ച്, അടുത്ത ഒരു മാസത്തിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെറിയ മാറ്റം എന്റെ സേവനത്തിൽ വരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?

 

 

 

 

പ്രാർത്ഥന:

"കർത്താവേ, നീ എന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ലക്ഷ്യം എനിക്ക് ഇന്ന് കുറച്ചുകൂടി വ്യക്തമായി. ഈ ജീവിതലക്ഷ്യത്തിൽ വിശ്വസ്തതയോടെ നടക്കാൻ എന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ. ആമേൻ."

Lesson 9

 

പാഠം 9: വിളി (Vocation) = കഴിവും ലോകത്തിന്റെ ആവശ്യവും ഒന്നാകുമ്പോൾ

സമയം: 5 മിനിറ്റ്

ചിന്ത:

ഞാൻ മികവുള്ളത് (പാഠം 4), ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ആവശ്യം (പാഠം 5) — ഈ രണ്ട് വൃത്തങ്ങൾ ഒന്നിക്കുന്നിടത്താണ് "വിളി" (Vocation) ഉണ്ടാകുന്നത്. എന്റെ കഴിവ് വെറുതെ എനിക്കുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, മറ്റൊരാളുടെ ആവശ്യം നിറവേറ്റാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് ഒരു "വിളി"യായി മാറുന്നു. പലിയേറ്റീവ് കെയർ വോളന്റിയറിംഗ് തന്നെ പലർക്കും ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ഉദാഹരണമാണ് — നിങ്ങളുടെ ക്ഷമ, ശ്രദ്ധ, പരിചരണശേഷി എന്നിവ, മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നവരുടെ യഥാർത്ഥ ആവശ്യത്തിന് നേരെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു, "ഞാൻ നിങ്ങളെ അയക്കുന്നു" എന്ന് (യോഹന്നാൻ 20:21) — വിളി എന്നത് നമ്മൾ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ, നമ്മെ അയക്കപ്പെടുന്നതാണ്.

ചിന്തിക്കാൻ:

1. പാഠം 4-ലും 5-ലും ഞാൻ എഴുതിയത് ഒന്നിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഏത് കഴിവാണ് മറ്റുള്ളവരുടെ ഏത് ആവശ്യത്തിന് നേരെ ഏറ്റവും ശക്തമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്?

 

 

 

 

2. "ഞാൻ ഇവിടേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടതാണ്" എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്ന ഒരു സന്ദർഭം എന്റെ സേവനത്തിൽ ഉണ്ടോ?

 

 

 

 

3. എന്റെ "വിളി" ഒരു വാചകത്തിൽ എഴുതാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അത് എന്തായിരിക്കും?

 

 

 

 

പ്രാർത്ഥന:

"കർത്താവേ, എന്റെ കഴിവുകൾ നീ ആരുടെ ആവശ്യത്തിനുവേണ്ടി ഒരുക്കിയതാണെന്ന് വ്യക്തമായി കാണിക്കണമേ."

Lesson 8

 

പാഠം 8: ദൗത്യം (Mission) = സ്നേഹവും ലോകത്തിന്റെ ആവശ്യവും ഒന്നാകുമ്പോൾ

സമയം: 5 മിനിറ്റ്

ചിന്ത:

നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നത് (പാഠം 3), ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ആവശ്യം (പാഠം 5) — ഈ രണ്ട് വൃത്തങ്ങൾ ഒന്നിക്കുന്നിടത്താണ് "ദൗത്യം" (Mission) ഉണ്ടാകുന്നത്. ഇത് ഒരു കഴിവിന്റെ കാര്യമല്ല, ഹൃദയത്തിന്റെ കാര്യമാണ് — എന്റെ സ്നേഹം മറ്റുള്ളവരുടെ യഥാർത്ഥ ആവശ്യത്തിലേക്ക് തിരിയുമ്പോൾ, അതിന് ഒരു ദിശയും ലക്ഷ്യവും ലഭിക്കുന്നു. എസ്തേർ രാജ്ഞിയോട് മൊർദ്ദെഖായി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർക്കുക — "ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു കാലത്തിനുവേണ്ടിയല്ലേ നീ രാജ്ഞിപദവിയിൽ എത്തിയത്?" (എസ്ഥേർ 4:14). നിങ്ങൾ ഈ പാലിയേറ്റീവ് കെയർ യൂണിറ്റിൽ, ഈ കാലത്ത്, ഈ ആളുകൾക്കിടയിൽ എത്തിച്ചേർന്നത് യാദൃച്ഛികമല്ലായിരിക്കാം. നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം ആരുടെ വേദനയിലേക്കാണ് ദൈവം തിരിച്ചുവിടുന്നത് എന്ന് ചിന്തിക്കുക.

ചിന്തിക്കാൻ:

1. പാഠം 3-ലും 5-ലും ഞാൻ എഴുതിയത് ഒന്നിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, എന്റെ സ്നേഹം ആരുടെ/എന്തിന്റെ ആവശ്യത്തിലേക്കാണ് സ്വാഭാവികമായി തിരിയുന്നത്?

 

 

 

 

2. "ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു കാലത്തിനുവേണ്ടിയാണ്" ഞാൻ ഇവിടെ എത്തിയത് എന്ന് തോന്നിയ ഒരു നിമിഷം എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടോ?

 

 

 

 

3. എന്റെ ദൗത്യം ഒരു വാചകത്തിൽ എഴുതാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, അത് എന്തായിരിക്കും?

 

 

 

 

പ്രാർത്ഥന:

"കർത്താവേ, എന്റെ സ്നേഹത്തിന് നീ ഒരു ദിശ നൽകിയതിന് നന്ദി. അത് ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് എന്ന് എന്നെ കാണിക്കണമേ."

Lesson 7

 

പാഠം 7: അഭിനിവേശം (Passion) = സ്നേഹവും കഴിവും ഒന്നാകുമ്പോൾ

സമയം: 5 മിനിറ്റ്

ചിന്ത:

ഇതുവരെ നമ്മൾ രണ്ട് വൃത്തങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു — ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നത് (പാഠം 3), ഞാൻ മികവുള്ളത് (പാഠം 4). ഈ രണ്ട് വൃത്തങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് വരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്നതിനെ "അഭിനിവേശം" (Passion) എന്ന് വിളിക്കാം — ഞാൻ സ്നേഹിക്കുകയും, അതേസമയം എനിക്ക് നന്നായി ചെയ്യാൻ കഴിയുകയും ചെയ്യുന്ന കാര്യം. ഇത് കണ്ടെത്തുന്നത് ഒരു സമ്മാനം പോലെയാണ് — കാരണം അത് ചെയ്യുമ്പോൾ നമുക്ക് ക്ഷീണം തോന്നാറില്ല, മറിച്ച് പുതുജീവൻ ലഭിച്ചതുപോലെ തോന്നും. സങ്കീർത്തനക്കാരൻ പറയുന്നു, ദൈവം തന്റെ കൈകളുടെ പ്രവൃത്തിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു എന്ന് (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 104:31) — അതുപോലെ, നമ്മുടെ സ്നേഹവും കഴിവും ഒന്നിക്കുന്നിടത്ത് ദൈവം നമ്മെയും ആനന്ദിക്കാൻ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കാം.

ചിന്തിക്കാൻ:

1. പാഠം 3-ലും 4-ലും ഞാൻ എഴുതിയത് ഒന്നിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ സ്നേഹിക്കുകയും അതേസമയം മികവുള്ളതുമായ ഒരു കാര്യം ഏതാണ്?

 

 

 

 

2. ഈ "അഭിനിവേശം" എന്റെ വോളന്റിയർ സേവനത്തിൽ ഞാൻ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയും?

 

 

 

 

3. ഇത് ചെയ്യുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്ത് അനുഭവപ്പെടുന്നു — ക്ഷീണമോ, പുതുജീവനോ?

 

 

 

 

പ്രാർത്ഥന:

"കർത്താവേ, എന്റെ സ്നേഹവും കഴിവും ഒന്നിക്കുന്ന ഇടം എനിക്ക് കാണിച്ചുതരണമേ."

Lesson 6

 

പാഠം 6: എന്റെ സേവനത്തിന്റെ മൂല്യം (Vocation/Profession)

സമയം: 5 മിനിറ്റ്

ചിന്ത:

ഇകിഗായിയുടെ നാലാമത്തെ വൃത്തം സാധാരണയായി "എന്തിന് പ്രതിഫലം ലഭിക്കും" എന്നതാണ്. എന്നാൽ വോളന്റിയർമാരായ നമുക്ക്, ഇത് പണത്തെക്കുറിച്ചല്ല — എന്റെ സേവനത്തിന് എവിടെ നിന്നാണ് യഥാർത്ഥ മൂല്യവും അംഗീകാരവും ലഭിക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. ഒരു രോഗിയുടെ കണ്ണിലെ നന്ദി, ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ആശ്വാസം, ടീമിലെ കൂട്ടായ്മ, അല്ലെങ്കിൽ "എന്റെ ജീവിതം അർത്ഥവത്താണ്" എന്ന ഉള്ളിലെ തോന്നൽ — ഇവയെല്ലാം ഒരുതരം പ്രതിഫലമാണ്. യേശു വിധവയുടെ രണ്ട് ചെറിയ നാണയങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ, മൂല്യം അളക്കുന്നത് നൽകുന്നതിന്റെ വലിപ്പം കൊണ്ടല്ല, ഹൃദയം കൊണ്ടാണ് എന്ന് പഠിപ്പിച്ചു (ലൂക്കോസ് 21:1-4). പൗലോസ് അപ്പൊസ്തലൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു, കർത്താവിനുവേണ്ടിയുള്ള അധ്വാനം ഒരിക്കലും വൃഥാവിലാകില്ല എന്ന് (1 കൊരിന്ത്യർ 15:58). നിങ്ങൾ നൽകുന്നത് ചെറുതായി തോന്നിയാലും, അതിന് നിത്യമായ മൂല്യമുണ്ട്.

ചിന്തിക്കാൻ:

1. ഒരു വോളന്റിയറായി സേവനം ചെയ്യുമ്പോൾ, "ഇത് അർത്ഥവത്താണ്" എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് എപ്പോഴാണ്?

 

 

 

 

2. പണമല്ലാതെ, എന്ത് തരത്തിലുള്ള "പ്രതിഫലം" ആണ് എന്റെ സേവനത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ലഭിക്കുന്നത്?

 

 

 

 

3. എന്നെ തുടർന്നും ഈ സേവനത്തിൽ നിലനിർത്തുന്നത് എന്താണ് — എന്നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ശക്തി എവിടെ നിന്നാണ്?

 

 

 

 

പ്രാർത്ഥന:

"കർത്താവേ, ഞാൻ നൽകുന്നത് ചെറുതായി തോന്നിയാലും, അത് നിന്റെ കണ്ണിൽ വിലപ്പെട്ടതാണ് എന്ന് എന്നെ വിശ്വസിപ്പിക്കണമേ."

Lesson 5

 

പാഠം 5: സമൂഹത്തിന് / ലോകത്തിന് എന്താണ് ആവശ്യം? (Mission)

സമയം: 5 മിനിറ്റ്

ചിന്ത:

ഇകിഗായിയുടെ മൂന്നാമത്തെ വൃത്തം "ആവശ്യം" ആണ് — നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ളവർക്ക്, ഈ ലോകത്തിന് എന്താണ് വേണ്ടത് എന്ന് നോക്കുന്നത്. പാലിയേറ്റീവ് കെയറിൽ ഈ ആവശ്യം വളരെ വ്യക്തമാണ് — മരണത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് പലപ്പോഴും വേണ്ടത് മരുന്നല്ല, മറിച്ച് ഒരാളുടെ സാന്നിധ്യമാണ്; ഒറ്റപ്പെടലിനെ അകറ്റുന്ന ഒരു കൈപിടിത്തമാണ്; ഭയത്തിൽ ഒപ്പമിരിക്കാൻ ഒരാളാണ്. കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കാകട്ടെ, തങ്ങൾ തനിച്ചല്ല എന്ന് അറിയേണ്ട ആവശ്യമുണ്ട്. മത്തായി എഴുതിയ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു പഠിപ്പിക്കുന്നത്, രോഗിയായവനെ സന്ദർശിക്കുന്നതും ദുഃഖിതരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതും തന്നെത്തന്നെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ് എന്നാണ് (മത്തായി 25:36-40). നിങ്ങൾ ഓരോ ദിവസവും കാണുന്ന ആ ആവശ്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുക — അവ ഒരുപക്ഷേ ദൈവം നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്ന വഴിയാകാം.

ചിന്തിക്കാൻ:

1. എന്റെ സേവനത്തിനിടയിൽ, ഏറ്റവും കൂടുതൽ എന്റെ ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കുന്ന ആവശ്യം എന്താണ് — രോഗിയിലോ കുടുംബത്തിലോ സമൂഹത്തിലോ?

 

 

 

 

2. ആരുടെയെങ്കിലും വേദന കണ്ടപ്പോൾ, "ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം" എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയ ഒരു സന്ദർഭം ഓർക്കാമോ?

 

 

 

 

3. എന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ഏത് ആവശ്യമാണ് ഞാൻ നിറവേറ്റാൻ ദൈവം എന്നെ പ്രത്യേകമായി ഒരുക്കിയത് എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു?

 

 

 

 

പ്രാർത്ഥന:

"കർത്താവേ, എന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ കാണാനുള്ള കണ്ണുകൾ എനിക്ക് നൽകണമേ."

Lesson 4

 

പാഠം 4: ഞാൻ എന്തിൽ മികവുള്ളവനാണ്? (Skill)

സമയം: 5 മിനിറ്റ്

ചിന്ത:

ഇകിഗായിയുടെ രണ്ടാമത്തെ വൃത്തം "കഴിവ്" ആണ് — മറ്റുള്ളവർ പലപ്പോഴും അഭിനന്ദിക്കുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ സ്വാഭാവികമായി വഴങ്ങുന്ന കാര്യങ്ങൾ. ചിലതൊക്കെ നമുക്ക് ജന്മസിദ്ധമായി കിട്ടിയതാകാം; മറ്റു ചിലത് ജീവിതാനുഭവങ്ങളിലൂടെ, ഒരുപക്ഷേ കഷ്ടപ്പാടുകളിലൂടെ പോലും, നമ്മൾ ആർജ്ജിച്ചെടുത്തതാകാം. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്, ഒരു ശരീരത്തിൽ പല അവയവങ്ങൾ ഉള്ളതുപോലെ, സഭയിൽ ഓരോരുത്തർക്കും വ്യത്യസ്തമായ വരങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നാണ് (റോമർ 12:4-6). പത്രോസ് അപ്പൊസ്തലൻ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു — ഓരോരുത്തർക്കും ലഭിച്ച വരം മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കണം എന്ന് (1 പത്രോസ് 4:10). നിങ്ങളുടെ ക്ഷമ, കേൾക്കാനുള്ള കഴിവ്, സാന്ത്വനിപ്പിക്കാനുള്ള സ്വരം, കൈകളുടെ പരിചരണം — ഇവയെല്ലാം ദൈവം നിങ്ങൾക്ക് നൽകിയ വരങ്ങളാണ്.

ചിന്തിക്കാൻ:

1. മറ്റുള്ളവർ എന്നെ പലപ്പോഴും അഭിനന്ദിക്കുന്നത് എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ്?

 

 

 

 

2. എനിക്ക് സ്വാഭാവികമായി, അധികം പ്രയാസപ്പെടാതെ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത് എന്താണ്?

 

 

 

 

3. ജീവിതത്തിലെ ഏതെങ്കിലും അനുഭവം (സന്തോഷമോ കഷ്ടപ്പാടോ) എന്നെ ഇന്ന് കൂടുതൽ കരുത്തുള്ളവനാക്കിയോ, ഏതെങ്കിലും കഴിവ് നൽകിയോ?

 

 

 

 

പ്രാർത്ഥന:

"കർത്താവേ, നീ എനിക്ക് നൽകിയ വരങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ സേവിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണമേ."